środa 30 Lip 2014
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Zwyciężyć pokusy przeciw wierze i czystości Email
poniedziałek, 13 grudnia 2010 08:39

Spośród czterech próśb, jakie przedstawiamy św. Michałowi Archaniołowi w Akcie poświęcenia, na szczególną uwagę zasługuje składająca się z dwóch części prośba druga: Broń mnie przeciw wszelkim pokusom szatańskim, głównie przeciw tym, które atakują wiarę i czystość. Dlaczego w tak szczególny sposób prosimy św. Michała Archanioła o obronę przed pokusami, które zagrażają naszej wierze i czystości?

W omawianej prośbie najpierw w ogólny sposób zwracamy uwagę na wszelkie pokusy. Podobnie czynimy w modlitwie Ojcze nasz: nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie (Mt 5, 13; Łk 11, 4). Brak bliższego określenia wskazuje na wszelkie wewnętrzne poruszenia, które nakłaniają do grzechu. W skażonej grzechem pierworodnym naturze ludzkiej Szatan chce rozwijać swe dzieło, dlatego nieustannie jesteśmy przez niego kuszeni. Błogosławiony Bronisław Markiewicz mówił, że diabeł nie ma wakacji, a to oznacza, że ciągle – bez względu na porę roku, dnia, nocy – narażeni jesteśmy na podstępne zakusy diabła (Ef 6,11), bezpośrednio lub pośrednio odczuwamy jego namowę do popełnienia grzechu, do wejścia na drogi sprzeczne z Bożym prawem, z Ewangelią, z otrzymaną podczas chrztu godnością dziecka Bożego. Apostoł Piotr dobitnie o tym przypomina, pisząc: przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając kogo pożreć (1 P 4, 8) – krąży nieustannie i bez wytchnienia, dlatego pokusy licznie pojawiają się w naszym życiu każdego dnia. Ulegamy im wielokrotnie – Piotr został pouczony, że bratu, który uległ pokusie i zgrzeszył, należy przebaczać nawet siedemdziesiąt siedem razy (Mt 18,21n).

W drugiej części prośby wskazywane są konkretne pokusy – te, które atakują wiarę i czystość. Od razu nasuwa się pytanie: dlaczego właśnie wiara i czystość? Przecież jest tyle innych cnót wlanych i nabytych, ważnych dla naszego życia duchowego i zbawienia. Już św. Paweł w swoim hymnie na temat miłości (1 Kor 13, 1-13) – napisanej w sposób mistrzowski i niedościgniony najpiękniejszej cząstce całej jego spuścizny literackiej – podkreślał, że miłość jest największa (1 Kor 13, 13). Miłość jest najważniejsza – pod wieczór naszego życia sądzeni będziemy z miłości (św. Jan od Krzyża; KKK 1022). Drugą, nie mniej ważną cnotą, jest pokora. Ileż rozważań jej poświęcono! Wszyscy święci o nią zabiegali. Pokora jest fundamentem wszystkich cnót, bez niej nie ma mowy o świętości. Błogosławiony Bronisław Markiewicz z przekonaniem zapisał: Największy zysk – róść w pokorę (Zapiski 31/7/1869). Dlaczego jednak nie miłość, nie pokora, nie inne cnoty, lecz przede wszystkim wiara i czystość są najbardziej zagrożone? Musi być jakiś powód, skoro z jednej strony mamy na tym polu do czynienia z największym atakiem złego ducha, a z drugiej – doświadczamy niezbędnej pomocy św. Michała Archanioła w obronie wiary i czystości.

 

Cel ataków Szatana

Co Szatan zyskuje, gdy człowiek ulega pokusom, zwłaszcza tym, które godzą w jego wiarę i czystość? Św. Tomasz mówi jasno: Diabeł zawsze kusi, aby szkodzić, popychając do grzechu (STh q. 114, a.2). Od początku czyni to w ten sam sposób: odwraca rozum od Boga i kieruje ku temu, co przyjemne, co podlega zmysłom. Przyjemność pochodzi od zmysłów. Podczas pierwszego kuszenia niewiasta spostrzegła [zmysł wzroku], że drzewo (...) ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł (por. Rdz 3,1-6). Grzech popełniony przez człowieka nie jest natychmiast ostatecznym zwycięstwem diabła. Życie trwa nadal, również w stanie grzechu, nawet ciężkiego. Bóg nie ma upodobania w śmierci. On daje czas, pragnie nawrócenia i życia (por. Ez 18,30-32). Jednakże każdy grzech niweczy zasadę ustalonego przez Boga porządku, z którego płynie poddanie się woli Pana (zawsze pragnącego naszego dobra) i osiągnięcie wyznaczonego celu ostatecznego. Trwanie w grzechu, zatwardziałość sumienia, zobojętnienie na prawo Boże, brak bojaźni Bożej, która jest początkiem mądrego postępowania, mają swoje następstwa. Jakie? Stopniowo człowiek w definitywny sposób odwraca się od Boga (grzechy śmiertelne), pozbawia się miłości, a w konsekwencji traci wyznaczony cel i doznaje największej szkody – kary wiecznej. Jezus pyta: Cóż za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? (Mt 16, 226). Zdobycie duszy ludzkiej i zatracenie jej w piekle jest ostatecznym i najważniejszym zwycięstwem Szatana. O nic innego mu nie chodzi! Dlatego przypuszcza szturm na cnoty najważniejsze: wiarę i czystość. Uderzę pasterza, a rozproszą się owce (Mk 14,27), przepowiadał Jezus apostołom w drodze na Górę Oliwną. Szatan słyszał te słowa. On wie, że atakując wiarę i czystość sprawi, że reszta sama się rozpadnie.

Dusza, która odchodzi od wiary, pozbawia siebie Boga i staje się nieczysta. Odrzucając zasady moralnego postępowania określone i dane przez Boga w przykazaniach (zob. Mt 15,18-20), może liczyć na „pomoc” złego ducha, który będzie wzmacniał pokusy. Leży to w jego interesie, bo uległość pokusom i brak nawrócenia prowadzą ostatecznie do tego, że po śmierci dusza traci Boga na zawsze. Przerażające są słowa Chrystusa: Idźcie ode Mnie precz, przeklęci, w ogień wieczny (Mt 24,41).

 

Niezwykłe dary

Czym jest wiara, czym jest czystość i do jakich dóbr duchowych, które Pan Jezus poleca gromadzić ( por. Mt 6,19n. 33), dają nam one dostęp – skoro mamy ich bronić za wszelką cenę, a kiedy sami nie dajemy rady, powinniśmy błagać o pomoc św. Michała Archanioła?

Różne są definicje wiary, różnie też wyjaśniamy pojęcie czystości. Kościół w ciągu wieków nie tylko przybliża wiernym tajemnicę Objawienia, która została opisana w księdze wiary, jaką jest Pismo Święte, lecz także uczy właściwego rozumienia wiary oraz czystości, zwłaszcza czystości dziewiczej.

Wiara i czystość są darem. Niejednokrotnie trzymaliśmy w ręku jakiś upominek otrzymany z okazji imienin, urodzin, przyjętych sakramentów, odwiedzonego sanktuarium. Dar jest wyrazem wewnętrznego pragnienia obdarzenia kogoś. Można też obdarować samego siebie (na przykład pamiątką z ciekawej podróży czy pielgrzymki). Zwykle jednak chcemy coś dać, ofiarować, przekazać komuś drugiemu. Najczęściej to „coś” jest rzeczą, materialnym przedmiotem, niekiedy bardzo cennym (książka, pierścionek, pióro czy mała laurka). To „coś” może też być wartością duchową (przyjaźnią, wiernością, życiem, modlitwą). Niekiedy jest nawet osobą (małżonkowie, lekarz, wolontariusz, żołnierz). Dar, choćby najmniejszy, staje się źródłem radości i szczęścia; zawsze ukazuje dobre, kochające serce i przypomina o czyjejś bliskości, życzliwości, pamięci, miłości.

Wśród niezliczonych duchowych darów, jakie otrzymujemy na ziemi, wiara i czystość mają nieocenioną wartość. Wiara to najpiękniejszy i najcenniejszy dar Boga dla człowieka. Czystość – najpiękniejszy i najcenniejszy dar człowieka dla Boga. Wiara i czystość w całej pełni dają człowiekowi Boga i dają Bogu człowieka. Jeden i drugi dar jest nam dany i równocześnie zadany (to ulubione określenie Jana Pawła II). Dar dany trzeba przyjąć. Przyjąć Boga: On się nam daje cały. Heroicznie! Przez Chrystusa i w Chrystusie Bóg oddaje się nam w akcie miłości, którego miarą jest dla nas męka i śmierć Jego Syna (J 3,16; 1 J 3, 1.16). Dar zadany – to taki, na który trzeba odpowiedzieć. Dać siebie: Totus Tuus – Cały Twój! Również heroicznie, z ogromnym wysiłkiem, angażując całą osobę z tym, co w niej najgłębszego, najpełniejszego – dać to, co może otrzymać jedynie Bóg. Trwanie w czystości serca i ciała wymaga panowania nad własną naturą, szczególnego, niekiedy wprost heroicznego panowania nad ciałem wystawionym na pożądliwość (por. 1 J 2,16).

Objawiając się w osobie Jezusa Chrystusa, Bóg niewidzialny dał siebie człowiekowi. Czy może być coś cenniejszego? Najgłębsza prawda o Bogu i o zbawieniu człowieka jaśnieje nam przez to objawienie w osobie Jezusa Chrystusa, który jest zarazem pośrednikiem i pełnią całego objawienia” (KO 2), przez którego „mamy śmiały przystęp do Ojca” (Ef 3,12). Chrystus jest obliczem samego Boga zwróconym do człowieka, ale Chrystus, stając się podobnym do ludzi (Flp 2,7), jest również zwróconym ku Bogu obliczem człowieka. Przyjęcie daru, który Bóg nam czyni z samego siebie oraz odpowiedź na Objawienie i na miłość Boga dokonująca się poprzez dar z samego siebie – to doskonała wiara i czystość chrześcijańska.

więcej w numerze  6/2010 "Któż jak Bóg"

 

Reklama

Reklama

W ostatnim numerze

alt„Któż jak Bóg” – nowy numer 4/2014

Serdecznie zachęcamy do lektury kolejnego, lipcowo-sierpniowego numeru naszego pisma. W najnowszym wydaniu min.:

TEMAT NUMERU: Zabierzmy dzieciom pentagramy – Małgorzata Więczkowska wskazuje na zagrożenia duchowe, jakie czyhają na nasze dzieci w bajkach, książkach, a nawet na zabawkach, s. 5

Z ŻYCIA RYCERSTWA: Giermkowie św. Michała – słów kilka o tym jak Rycerstwo doczekało się własnych Szarych Szeregów, s. 35

ANIOŁOWIE W BIBLII: Aniołowie skazanych na bezrobocie – kolejna poruszająca historia od ks. Henryka Skoczylasa CSMA, s. 10

WOJOWNICY PANA BOGA: Czy zwierzęta mają aniołów? – kolejne nieszablonowe śledztwo teologiczne Romana Zająca, s. 57

BIBLISTA ODPOWIADA: Diabeł z Persji – kim jest Asmodeusz? Demaskuje Roman Zając, s. 24

Więcej …

Na każdy dzień

30/7/2014

Myśl na dziś

Życie to czas, w którym szukamy Boga. Śmierć to czas, w którym Go znajdujemy. Wieczność to czas, w którym Go posiadamy.

Św. Franciszek Salezy

30/7/2014

Sylwetka dnia

30.07 – św. Piotr Chryzolog, biskup i doktor Kościoła

30/7/2014

Czytanie na dziś

Jezus powiedział do tłumów:
„Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.
Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną, drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją”.

Mt 13,44-46

Reklama

Doktor anielski o aniołach - premiera książki

Serdecznie zachęcamy Państwa do zapoznawania się z naszą najnowszą pozycją książkową autorstwa ks. prof. Tomasza Stępnia, pt. „Doktor anielski o aniołach”. Bez dużej przesady stwierdzić można, że książka ta stanowi pierwsze w naszym kraju tak kompleksowe omówienie angelologii św. Tomasza z Akwinu.

Więcej

PIELGRZYMKA SŁONECZNA

Redakcja „Któż jak Bóg", Księża Michalici oraz Biuro Pielgrzymkowo-Turystyczne „NOMADA" zapraszają do udziału w pielgrzymce do Włoch w dniach 26-30 sierpnia 2014 r.

Trasa pielgrzymki: Warszawa - Monte Sant' Angelo - San Giovanni Rotondo - Lanciano - Manoppello - Rzym

Kontakt w Sekretariacie Redakcji lub Biurze "NOMADA":

PIELGRZYMKA SŁONECZNA

Numery kont

Centrala Rycerstwa św. Michała Archanioła, al. Piłsudskiego 250, 05-261 Marki PKO BP 91 1020 1042 0000 8502 0014 7595

Prenumerata KJB

Towarzystwo Powściągliwość i Praca, al. Piłsudskiego 250, 05-261 Marki PKO BP 68 1020 1042 0000 8702 0218 9470

Biuletyn KJB

Zapraszamy do zapisywania się do biuletynu anielskiego!

Facebook

Punkty sprzedaży

Zobacz listę księgarni, gdzie można nabyć nasz dwumiesięcznik albo zamów go w naszej księgarni internetowej


Losowe książki

Obrazki ze św. Michałem Archaniołem - małe

0,25 zl




Obrazki ze św. Michałem Archaniołem - duże

0,50 zl




Prenumerata KJB - Azja i Australia

180,00 zl




Rozmowy z Bł. Bronisławem Markiewiczem

15,00 zl




Matka Boża Brzemienna

0,20 zl




Bieżący numer "Któż jak Bóg"

5,00 zl